Prof in kaakspieren trainen, olé

Sporten is toch niet echt mijn ding, ben ik achter. Als er major gebeurtenissen op komst zijn -op vakantie naar Ibiza en dat soort shit-, ben ik een beest en heb ik keiharde discipline. Is de rust wedergekeerd, ontpopt er een heel ander mokkel. Ik bedoel, begrijp me niet verkeerd, ik vind het belangrijk om […]

Lees meer Prof in kaakspieren trainen, olé

Holy shit, letterlijk.

Zolang je kind gewoon rent, speelt, vliegt en kletst is er weinig aan de hand. Natuurlijk zijn er momenten dat je hem liever even aan een ander geeft. Zo was Jaxx laatst ziek. Ik bedoel, hij is vaker ziekjes geweest, maar dit was een buikgriep. Zo eentje die je liever niet meemaakt. Ik had ze […]

Lees meer Holy shit, letterlijk.

Kopen, kopen, eh, kopen.

Dat ik hou van geld uitgeven weten de meesten die mij goed kennen. Ik kan gillen van geluk als de nieuwe collectie van Zara zich presenteert en voel het liefst aan alles wat in een winkel hangt. Laat me lekker, dat is mijn ontspanning! Sinds ik moeder ben, is de gekte verplaatst. Ik koop niet […]

Lees meer Kopen, kopen, eh, kopen.

Sex on the Beach en kiekeboe

M’n hart maakte een klein sprongetje toen ik op bevestigen klikte. Ibiza here we come. In m’n hoofd maakte ik al plannen en die Sex on the Beach kon ik bijna proeven. Bij de bevestiging per mail viel die cocktail in het water: twee volwassenen en één kind van 0-2 jaar. Maar natuurlijk, die draak […]

Lees meer Sex on the Beach en kiekeboe

Wow, we’re going to IBIZA

Het vervloeken van mensen met (kleine) kinderen. Kleine tussen haakjes omdat de grote er soms ook wat van kunnen. Maar ik geef het toe. Ik was zo’n persoon die zich schuldig maakte aan het vervloeken van die gezinnen. Gezinnen met jankende kinderen in het vliegtuig. Ik had ook altijd medelijden met de ouders. Bepakt en […]

Lees meer Wow, we’re going to IBIZA

Kakken met publiek

Je kent het wel. Je zit met je kind beneden en je moet ontzettend nodig naar de wc. Dit tafereel maak ik dagelijks mee, helemaal als ik een bak koffie achter mijn kiezen heb. Zo zacht mogelijk sluip ik als een jachtluipaard naar de tussendeur. Je moet het eens zien, als je me ziet gaan […]

Lees meer Kakken met publiek

Vloeken, guilty.

Hij praat, en niet zo’n beetje ook. Het zijn geen zinnen, op dat punt zijn we -halleluja- nog niet beland, maar woordjes kan hij uitspugen als de beste. Zelfs met woorden kan deze man een discussie voeren, gezellig kletsen en het vooral eens zijn met zichzelf. Ik vloek, en soms net iets teveel naar mijn […]

Lees meer Vloeken, guilty.