And the bad mommy award goes to; me

Ik begon er al mee toen de kleine draak zijn eerste stapjes zette. Het waarschuwen voor mijn stijltang. Het ding, wat ik op een goeie dag op zo’n 190 graden zet, als het niet heter is, ligt eigenlijk altijd beneden. Dit omdat ik eigenlijk sinds jaar en dag mijn haar beneden in de spiegel stijl. Je wil niet weten hoe het eruit ziet als ik het niet doe, weet je. Dan lijk ik een poedel, of nu ja, de verlepte versie ervan. Dus ik stijl mijn haar. En ja, ik weet dat het slecht is voor je haar. Mijn haar weet het inmiddels ook, als ik zo nu en dan naar mijn spiegelbeeld kijk en de gespleten haarpunten bewonder.

Al vanaf dat Jaxx heel klein is, waarschuw ik hem voor mijn hete beste vriend. Ik leg hem dagelijks uit dat het “au” doet en dat hij er vooral niet te dicht bij moet komen. De stijltang ligt dan ook half op mijn verwarming als ik ermee bezig ben. Zo kan-ie er niet bij, gaat er door mijn hoofd. Niets is minder waar. Hij kan er absoluut bij, alleen leg ik hem uit dat hij beter kan doen alsof hij er niet bij kan. Ik bedoel, nogmaals, heet, au, etc. Hij knikt elke dag stoer op een manier dat hij mij begrijpt. En dit gaat dus al maanden goed. Ik blijf het daarom netjes herhalen, zodat hij blijft begrijpen dat het geen speelgoed is.

Ik maak er zo nu en dan een spelletje van: “van wie zijn deze blokken? Mij!” antwoord hij dan rap. “Van wij is deze stijltang? Mama!” Ha. Hij weet het nog steeds. En volgens mij is er ook geen moment geweest dat hij het niet wist. Wel denk ik dat hij toch nieuwsgierig werd naar het beruchte ding.

Het was dan ook heel snel gebeurd. En nu ik eraan denk springen de tranen wéér in mijn ogen. Ik was mijn haar aan het stijlen en Jaxx was aan het bouwen, zoals hij eigenlijk elke dag wel even doet. De volle 190(!) graden laten mijn haar sissen en ik leg hem neer om vervolgens een ander plukje te pakken.

Ik draai me om want Jaxx is niet in mijn zicht en op het moment dat ik mij omdraai, hoor ik een hele harde “AU”. Zo eentje die door merg en been gaat. Op het moment dat ik mij omdraaide, liep Jaxx achter mij langs, om vervolgens mijn stijltang in zijn handen te nemen. Wij als volwassenen hebben een reflex die ervoor zorgt dat we iets wat heel heet is, of juist heel koud, direct loslaten. Een kind heeft dat niet. Die blijft het vasthouden en het zal dan ook iets langer duren voordat het beseft dat het verschrikkelijk veel zeer doet. Enfin. Die au. Ik kijk naar hem, naar mijn stijltang, en raak in paniek. Wel in mijn hoofd, want ik mag het absoluut niet laten blijken.

Ik stop zijn handje, onder de kraan en probeer er een spelletje van te maken. Omdat hij onder geen beding zijn hand wil koelen. Het spelletje vindt hij even leuk. Daarna haalt hij zijn handje weg, maar wat hij nog niet begrijpt is dat de pijn van een brandblaar dan erger wordt. De dokter vindt het niet nodig om langs te komen, en adviseert het onder koud(?) water te koelen en vaseline (WAT?!) op de vingers te smeren. Gelukkig heb ik een hele lieve leidinggevende die mij ten eerste rustiger kreeg, en ten tweede heel goed uit wist te leggen dat ik die twee dingen absoluut niet moest doen.

Uiteindelijk ben ik toch naar de dokter gegaan, want zoals mijn kind bleef gillen, was niet normaal. En ik laat me niet afschepen met onjuiste informatie. Gelukkig, in hoeverre het gelukkig is, had hij alleen eerstegraads brandwondjes aan zijn vingers. Afgemaakt met dikke brandblaren. En gelukkig werd het goed verbonden.

Een dag later was de pijn zo goed als over maar wat voel ik me dom. Ik heb me zelfs een slechte moeder gevoeld. Want wie legt er nou een stijltang op de verwarming. Wie stijlt haar haar terwijl je kind wakker is en speelt. Ja, een menselijk iemand. Iemand zoals ik. Dus de ‘bad mommy award’ gaat naar mij dit keer. Maar gelukkig houdt Jaxx nog evenveel van mij als voordat hij besloot mijn hete stijltang te pakken. En gelukkig maakt hij nu een ommetje en laat hij de verwarming voor wat het is. Zelfs nu er geen stijltang meer op ligt.

Wat doe je dan wel met eerstegraads brandblaren?
– koelen onder lauw/warm water en absoluut geen koud water
– Boegem balsem heeft voor Jaxx ook wonderen gedaan. (thanks to een tip van de moeder van mijn beste vriendin)

Nooit vaseline erop smeren want dat sluit alles juist af. Je wil juist de de hitte van de blaren verdwijnt, toch?

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s