Vloeken, guilty.

Hij praat, en niet zo’n beetje ook. Het zijn geen zinnen, op dat punt zijn we -halleluja- nog niet beland, maar woordjes kan hij uitspugen als de beste. Zelfs met woorden kan deze man een discussie voeren, gezellig kletsen en het vooral eens zijn met zichzelf.

Ik vloek, en soms net iets teveel naar mijn mening. Toen ik erachter kwam dat ik zwanger was, was dat ook iets wat ik af moest leren van mezelf. Edoch. Het sluipt er soms in he. Of het bekt gewoon lekker, weet je wel. Een harde “KUT” als er iets fout gaat of een van zacht naar harde “GODVERDEGOOOOOODVER.” Maar ook “LUL” spuug ik zonder moeite uit. Die laatste gebruik ik overigens vaak, bij alles, wat eigenlijk nergens op slaat.

En elke keer weer moet ik tegen mezelf zeggen dat ik ermee moet stoppen. Op m’n werk vloek ik niet. Absoluut niet. Maar als de muren bij mij thuis konden praten, was ik de lul. Ha! Lul. Sjaak. Je begrijpt me.

Jaxx zei van de week “ARMBAND” zonder moeite. Dus nu vraag ik je: als armband hem geen moeite kost, hoe zit dat dan met lul? Oeps!

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s