Kinderopvang, oh no.

Ik werk weer, sinds een tijdje. Nu werk ik natuurlijk liever niet, maar hey, thuis wordt je wereld ook zo klein op een gegeven moment. Dus ja, werk. En ja, het is leuk werk op een naschoolse opvang met kinderen vanaf 4 jaar!

Het brengt ook de nodige nadelen met zich mee. Dat ik mijn eigen kind naar de opvang moet brengen bijvoorbeeld. Als pedagogisch medewerker zeg ik volmondig ja tegen opvang. Ik bedoel, het is goed voor de ontwikkeling voor je kind. Het leren spelen, het samen delen, dagritme aanleren en het leren luisteren. Als moeder? Not so much! De nodige kinderopvang centra heb ik vanbinnen mogen bekijken. Niets was echter goed genoeg. Ik zag kinderen huilen, keek naar de leidsters, en zag dat ze bleven huilen omdat de leidsters natuurlijk (en hoe kan het ook anders) de aandacht moesten verdelen over tien kinderen. Dat is normaal. Maar niet voor mij. Ik zag mijn eigen jochie daar al zitten, jankend met het snot al op z’n kin. Z’n shirt vol grote krokodillentranen omdat hij even zelf moet spelen, wat hij nog niet begrijpt.

Ik vind het helemaal niets dat ik die opvang nu nodig heb voor mijn kleintje. Misschien stel ik me aan, maar daar kan ik niets aan doen. Voor alles is een eerste keer en de tijd van kinderopvang is bij mij nu aangebroken. Hadden jullie het ook zo moeilijk met het onderbrengen van jullie kleintjes? Tips? Anyone?

Een gedachte over “Kinderopvang, oh no.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s