Foei, mama.

Het is een avond als ieder ander. Jaxx heeft gegeten en wrijft in z’n oogjes. Hij kan zelf uiteraard heel goed aangeven wanneer hij moe is en ik besluit hem in zijn slaapzak te hijsen. Dit keer gaat dat zonder enige moeite en ik ben zowaar verbaasd. Als ik hem in bed leg, slaapt hij direct in en ik kan het niet laten een zachte “halleluja” te zingen. Je weet wel, in die reclames van Holy soda komt het voorbij, alleen met dat irritant stuk vreten van een Arie Boomsma. Enfin, hij slaapt. Heerlijk.

Ik lig zelf in bed naar Kevin Hart te kijken en tussen mijn lachbuien door hoor ik gejammer. Eerst heel zacht. Dan steeds harder. Ineens is het gekrijs. Shit. En nu? Er naartoe gaan? Maar ik weet dat hij dan helemaal niet meer wil dat ik wegga en dan is het drama compleet. Ik besluit, sorry mama’s die het niet ok vinden, hem te laten huilen. Als hij na 2 minuten nog als een bezetene bezig is, ga ik er toch naartoe. Even knuffelen en weer terug naar bed. Hoe naïef ben ik, idioot.

Ik stap weg en het gekrijs begint weer. Hard. Door merg en been. Googlen dan maar. Het ene mama verhaal na de ander. Het ene verwijt na de ander. Want je mag een baby van negen maanden helemaal niet laten huilen, etc etc. Verhalen over verlatingsangst komen voorbij en ik voel me ineens een slechte moeder omdat ik hem wel laat huilen.

Ik laat me beïnvloeden en pak een matrasje om naast meneer ik-wil-niet-alleen-slapen te gaan liggen. Meneer heeft echter andere plannen! Hij begint te kletsen, te zingen en doet van alles, behalve slapen. Ik heb direct spijt van mijn actie. Het geneuzel gaat een uur door en ik besluit na meerdere malen corrigeren het te negeren. Hij gaat liggen, steekt nog een paar keer z’n handje door de spijlen, aait m’n hoofd en zegt heel zacht “mamaaaaa”. Dan hoor ik hem niet meer: he’s out. Of ik hem de volgende keer laat huilen weet ik niet maar ik weet wel het volgende: fok alle verwijten van de terrormama’s.

3 gedachtes over “Foei, mama.

  1. Hoe herkenbaar. Nou niks aantrekken van al het commentaar, jou kind is niet het kind van de buurvrouw. Hij heeft zijn eigen karakter en jij als zijn moeder voelt hem aan zoals alleen jij dat kan!! Topper!!! X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s